Ken
High Score Hunter
- Joined
- Aug 10, 2005
- Messages
- 4,799
- Reaction score
- 0
Succes uit onverwachte hoek
De releaselijsten voor consoles en handhelds blijven een wirwar van onbegrijpelijke keuzes. Het wordt steeds duidelijker dat managers in een bepalende positie niet begrijpen waar hun doelgroep op zit te wachten. Het maken van videogames wordt steeds duurder, dus hebben veel bedrijven een afwachtende houding. Niet alleen aan kwantiteit, maar ook aan kwaliteit wordt al jaren ingeleverd. Toonaangevende bedrijven als Capcom en Konami stapelen op kinderlijke wijze fout op fout. Vooral op handheld gebied ziet men te weinig toekomst in een grote release. Vooraf beloofde toppers als Devil May Cry en Metal Gear Solid laten nog steeds op zich wachten. Tel daar bij op dat toppers die wél werden uitgebracht, zoals Pro Evolution Soccer, afgeraffeld en incompleet op mij overkomen. Wanneer wordt er nou eens geïnvesteerd in fatsoenlijke vervolgen, in plaats van al die ports? Van alleen het woord port krijg ik al jeuk. Zorg nou eens voor fatsoenlijke vernieuwing op consoles, zeker voor het bedrag wat een hardwerkende puber moet ophoesten voor middelmatige rommel.
Vooral Sony zelf is natuurlijk lelijk door het ijs gezakt met de PSP, al willen fans en natuurlijk Sony zelf dit niet toegeven. De PSP werd met veel bombarie aangekondigd en de grafische kracht werd met een Gran Turismo trailer ondersteund. Sinds deze aankondiging is weinig tot niets meer van de succesvolle raceserie vernomen. Sinds de launch van de PSP is er nog geen enkel spel in de winkel verschenen die een aanschaf van de hardware kan verantwoorden. In ieder geval niet voor het bedrag waar de PSP nu nog steeds voor in de winkel ligt, met of zonder dode pixels. Nintendo echter timmert vrolijk verder in de kruistocht met de DS Lite. De ooit gestelde doelgroepen worden met Brain Training weggeslagen als de Berlijnse muur.
Nintendo is er echt weer voor iedereen, zoals Shigeru Miyamoto mij een jaar geleden beloofde. Het is best knap wat Nintendo heeft bereikt met de Nintendo DS. Je zou bijna het drama vergeten wat Gamecube heet. Nintendo kan natuurlijk net zo goed de fouten worden verweten waar Sony zojuist een pak voor op de broek kreeg. Toen ik het geweldige New Super Mario Bros had uitgespeeld bleef er maar een vraag door mijn hoofd spoken. ‘Waarom niet op de Gamecube?’ Hetzelfde is te zeggen over Brain Training en Nintendogs. In plaats van deze originele successen werden we getrakteerd op voorspelbare vervolgen op zekerheidjes. Been there, done that! Ik hoop dat de verkoopcijfers van New Super Mario Bros de directie van Nintendo en alle andere bedrijven die ooit 2D games maakten heeft wakker geschud. 2D gaming is verre van dood, het staat juist garant voor verkoopcijfers. Een ideaal product voor welkome afwisseling voor de nieuwe generatie en voor het jeugdsentiment in de oudere generatie gamers.
Waar Sony met de PlayStation2 onaantastbaar blijft, slaat men de plank mis met de PSP. En waar Nintendo als dictator op handheldgebied haar volk in de greep houdt, is de Gamecube een langzame dood gestorven. Als beide kampen zich meer hadden toegelegd op haar zwakke broeder, had men wellicht kunnen zien dat het grote succes meestal komt uit een onvoorspelbare hoek.
Ken
De releaselijsten voor consoles en handhelds blijven een wirwar van onbegrijpelijke keuzes. Het wordt steeds duidelijker dat managers in een bepalende positie niet begrijpen waar hun doelgroep op zit te wachten. Het maken van videogames wordt steeds duurder, dus hebben veel bedrijven een afwachtende houding. Niet alleen aan kwantiteit, maar ook aan kwaliteit wordt al jaren ingeleverd. Toonaangevende bedrijven als Capcom en Konami stapelen op kinderlijke wijze fout op fout. Vooral op handheld gebied ziet men te weinig toekomst in een grote release. Vooraf beloofde toppers als Devil May Cry en Metal Gear Solid laten nog steeds op zich wachten. Tel daar bij op dat toppers die wél werden uitgebracht, zoals Pro Evolution Soccer, afgeraffeld en incompleet op mij overkomen. Wanneer wordt er nou eens geïnvesteerd in fatsoenlijke vervolgen, in plaats van al die ports? Van alleen het woord port krijg ik al jeuk. Zorg nou eens voor fatsoenlijke vernieuwing op consoles, zeker voor het bedrag wat een hardwerkende puber moet ophoesten voor middelmatige rommel.
Vooral Sony zelf is natuurlijk lelijk door het ijs gezakt met de PSP, al willen fans en natuurlijk Sony zelf dit niet toegeven. De PSP werd met veel bombarie aangekondigd en de grafische kracht werd met een Gran Turismo trailer ondersteund. Sinds deze aankondiging is weinig tot niets meer van de succesvolle raceserie vernomen. Sinds de launch van de PSP is er nog geen enkel spel in de winkel verschenen die een aanschaf van de hardware kan verantwoorden. In ieder geval niet voor het bedrag waar de PSP nu nog steeds voor in de winkel ligt, met of zonder dode pixels. Nintendo echter timmert vrolijk verder in de kruistocht met de DS Lite. De ooit gestelde doelgroepen worden met Brain Training weggeslagen als de Berlijnse muur.
Nintendo is er echt weer voor iedereen, zoals Shigeru Miyamoto mij een jaar geleden beloofde. Het is best knap wat Nintendo heeft bereikt met de Nintendo DS. Je zou bijna het drama vergeten wat Gamecube heet. Nintendo kan natuurlijk net zo goed de fouten worden verweten waar Sony zojuist een pak voor op de broek kreeg. Toen ik het geweldige New Super Mario Bros had uitgespeeld bleef er maar een vraag door mijn hoofd spoken. ‘Waarom niet op de Gamecube?’ Hetzelfde is te zeggen over Brain Training en Nintendogs. In plaats van deze originele successen werden we getrakteerd op voorspelbare vervolgen op zekerheidjes. Been there, done that! Ik hoop dat de verkoopcijfers van New Super Mario Bros de directie van Nintendo en alle andere bedrijven die ooit 2D games maakten heeft wakker geschud. 2D gaming is verre van dood, het staat juist garant voor verkoopcijfers. Een ideaal product voor welkome afwisseling voor de nieuwe generatie en voor het jeugdsentiment in de oudere generatie gamers.
Waar Sony met de PlayStation2 onaantastbaar blijft, slaat men de plank mis met de PSP. En waar Nintendo als dictator op handheldgebied haar volk in de greep houdt, is de Gamecube een langzame dood gestorven. Als beide kampen zich meer hadden toegelegd op haar zwakke broeder, had men wellicht kunnen zien dat het grote succes meestal komt uit een onvoorspelbare hoek.
Ken
(zit alweer bijna 3 weken in Spanje)