Ken
High Score Hunter
- Joined
- Aug 10, 2005
- Messages
- 4,799
- Reaction score
- 0
Episode III, Popcorn en bekraste cd’s
Het nieuwe ontwerp van de site is nu een paar weken online alweer en ik ben daar behoorlijk trots op. Ook het forum gaat lekker met interessante onderwerpen op een relaxed niveau wat je toch maar weinig meer vind tegenwoordig, houden zo dus. Na enkele niet Japan gerelateerde artikelen en columns op de site werd het weer eens tijd voor een ouderwetse Japan report update. De laatste maanden schiet zoiets er wel eens bij in, omdat ik niet echt het idee heb dat ik nou moet vertellen over een leven wat net zo normaal is geworden als dat ik in Nederland had. Natuurlijk is en blijft Japan het compleet tegenovergestelde van ons koude kikkerlandje, maar ik voel me hier zo thuis dat het soms moeilijk is te bedenken wat nou wel en niet boeiend is om over te vertellen.
Een goed hulpmiddel hierbij is om af en toe mensen op bezoek te krijgen uit Nederland. Bepaalde dingen vallen hen op, waar ik vier jaar geleden ook gapend naar stond te kijken. De meeste dingen vallen me pas op als ik weer terug ben in Nederland, omdat dan de realiteit je weer om de oren slaat. Als je in Japan bijvoorbeeld een winkel binnenloopt en je vraagt om een bepaalde dvd, dan rent de medewerker achter de balie vandaan, gebarend dat je kunt blijven staan om vervolgens terugrennend met de dvd in zijn handen zich verontschuldigd dat het zo lang duurde. In Nederland zou je als antwoord krijgen dat de dvd bij de eerste letter van de naam moet staan, anders hebben ze die niet. Of men heeft zo’n geweldig systeem in de computer, dat de dvd wel in de winkel moet liggen, maar waar ze die dan moeten vinden weten ze zelf ook niet. Daar hebben ze het te druk voor met uithoezen. Uithoezen is een begrip in winkels wat men hier in Japan niet kent. In Nederland worden bij veel winkels (behalve Media Markt) de cd’s, dvd’s en games uit de hoes gehaald en veilig weggeborgen. Niet alleen wordt er dan minder gestolen, het is ook lekker handig voor het personeel om het product rustig thuis te kunnen testen, een kras op de cd te maken en deze dan schaamteloos terug te leggen in de winkel. De klant is in Japan koning en zo hoort het ook. Enigszins pijnlijk blijf ik het vinden dat ik geen fooi mag geven, mensen zien dit namelijk als een belediging. Dat men zich de poten onder hun lijf vandaan rennen is niet meer dan normaal en dat is tot op zekere hoogte een goede les voor het luie tuig waar je een snauw van kan krijgen als je niet minstens 10% fooi op tafel legt. Mensen leggen hun ziel en zaligheid in hun werk. Want waar ter wereld kun je een taxichauffeur vinden die, zijn al blinkende bolide, nog maar eens af loopt te stoffen met een plumeau?
Van de week ben ik naar de bioscoop gegaan, iets wat ik hier graag doe.
Zelfs een bezoekje aan de bioscoop is hier volledig anders dan in den Lagen Landen. Naast het feit dat bioscopen superieure technieken van beeld en geluid hebben, is het een stuk prettiger kijken dan ik soms in Nederland heb meegemaakt. Lekker veel beenruimte, geen gepraat door de film heen en de stoelen zijn voor de verandering eens goed opgesteld, zodat zelfs ik niet het zicht belemmer voor de Japanner achter mij. Pijnlijke stiltes zijn het wel soms en je neigt soms naar het maken van kippengeluiden en gelach uit Beavis & Butthead. Japanners halen graag het maximale uit het geld wat ze betaald hebben voor een kaartje, dus blijven ze ook geruisloos de aftiteling kijken. Toen ik een tijdje terug met een vriendin in de bioscoop zat, bukte zij zelfs onder het scherm door, omdat ze de zaal niet wilde ontnemen wie de cast van de film koffie en koekjes bracht. Ik pas mij graag aan, maar toen laatst de aftiteling van Star Wars Episode III begon, vond ik het toch echt welletjes. Aan deze film heeft half Californië meegewerkt en het schijnt dat de aftiteling nu nog bezig is. We stapten op en een zucht van verlichting ging door de zaal, want dit was het teken dat ook anderen hun biezen konden pakken. Mensen nemen overigens dan alles mee, ook de lege popcorn bak die ze bij de uitgang gewoon zelf weggooien. Het is een cliché van de bovenste plank, maar hij klopt als een bus. Als iedereen nou gewoon zijn of haar rotzooi niet zomaar op straat gooit of achterlaat, is je hele leefomgeving een stukje prettiger.
Het nieuwe ontwerp van de site is nu een paar weken online alweer en ik ben daar behoorlijk trots op. Ook het forum gaat lekker met interessante onderwerpen op een relaxed niveau wat je toch maar weinig meer vind tegenwoordig, houden zo dus. Na enkele niet Japan gerelateerde artikelen en columns op de site werd het weer eens tijd voor een ouderwetse Japan report update. De laatste maanden schiet zoiets er wel eens bij in, omdat ik niet echt het idee heb dat ik nou moet vertellen over een leven wat net zo normaal is geworden als dat ik in Nederland had. Natuurlijk is en blijft Japan het compleet tegenovergestelde van ons koude kikkerlandje, maar ik voel me hier zo thuis dat het soms moeilijk is te bedenken wat nou wel en niet boeiend is om over te vertellen.
Een goed hulpmiddel hierbij is om af en toe mensen op bezoek te krijgen uit Nederland. Bepaalde dingen vallen hen op, waar ik vier jaar geleden ook gapend naar stond te kijken. De meeste dingen vallen me pas op als ik weer terug ben in Nederland, omdat dan de realiteit je weer om de oren slaat. Als je in Japan bijvoorbeeld een winkel binnenloopt en je vraagt om een bepaalde dvd, dan rent de medewerker achter de balie vandaan, gebarend dat je kunt blijven staan om vervolgens terugrennend met de dvd in zijn handen zich verontschuldigd dat het zo lang duurde. In Nederland zou je als antwoord krijgen dat de dvd bij de eerste letter van de naam moet staan, anders hebben ze die niet. Of men heeft zo’n geweldig systeem in de computer, dat de dvd wel in de winkel moet liggen, maar waar ze die dan moeten vinden weten ze zelf ook niet. Daar hebben ze het te druk voor met uithoezen. Uithoezen is een begrip in winkels wat men hier in Japan niet kent. In Nederland worden bij veel winkels (behalve Media Markt) de cd’s, dvd’s en games uit de hoes gehaald en veilig weggeborgen. Niet alleen wordt er dan minder gestolen, het is ook lekker handig voor het personeel om het product rustig thuis te kunnen testen, een kras op de cd te maken en deze dan schaamteloos terug te leggen in de winkel. De klant is in Japan koning en zo hoort het ook. Enigszins pijnlijk blijf ik het vinden dat ik geen fooi mag geven, mensen zien dit namelijk als een belediging. Dat men zich de poten onder hun lijf vandaan rennen is niet meer dan normaal en dat is tot op zekere hoogte een goede les voor het luie tuig waar je een snauw van kan krijgen als je niet minstens 10% fooi op tafel legt. Mensen leggen hun ziel en zaligheid in hun werk. Want waar ter wereld kun je een taxichauffeur vinden die, zijn al blinkende bolide, nog maar eens af loopt te stoffen met een plumeau?
Van de week ben ik naar de bioscoop gegaan, iets wat ik hier graag doe.
Zelfs een bezoekje aan de bioscoop is hier volledig anders dan in den Lagen Landen. Naast het feit dat bioscopen superieure technieken van beeld en geluid hebben, is het een stuk prettiger kijken dan ik soms in Nederland heb meegemaakt. Lekker veel beenruimte, geen gepraat door de film heen en de stoelen zijn voor de verandering eens goed opgesteld, zodat zelfs ik niet het zicht belemmer voor de Japanner achter mij. Pijnlijke stiltes zijn het wel soms en je neigt soms naar het maken van kippengeluiden en gelach uit Beavis & Butthead. Japanners halen graag het maximale uit het geld wat ze betaald hebben voor een kaartje, dus blijven ze ook geruisloos de aftiteling kijken. Toen ik een tijdje terug met een vriendin in de bioscoop zat, bukte zij zelfs onder het scherm door, omdat ze de zaal niet wilde ontnemen wie de cast van de film koffie en koekjes bracht. Ik pas mij graag aan, maar toen laatst de aftiteling van Star Wars Episode III begon, vond ik het toch echt welletjes. Aan deze film heeft half Californië meegewerkt en het schijnt dat de aftiteling nu nog bezig is. We stapten op en een zucht van verlichting ging door de zaal, want dit was het teken dat ook anderen hun biezen konden pakken. Mensen nemen overigens dan alles mee, ook de lege popcorn bak die ze bij de uitgang gewoon zelf weggooien. Het is een cliché van de bovenste plank, maar hij klopt als een bus. Als iedereen nou gewoon zijn of haar rotzooi niet zomaar op straat gooit of achterlaat, is je hele leefomgeving een stukje prettiger.